ശുദ്ധിയുള്ളവര്ക്കും എല്ലാം ശുദ്ധം തന്നേ; എന്നാല് മലിനന്മാര്ക്കും അവിശ്വാസികള്ക്കും ഒന്നും ശുദ്ധമല്ല; അവരുടെ ചിത്തവും മനസ്സാക്ഷിയും മലിനമായി തീര്ന്നിരിക്കുന്നു.
അന്യഥാ ഉപദേശിക്കരുതെന്നും വിശ്വാസം എന്ന ദൈവവ്യവസ്ഥെക്കല്ല തര്ക്കങ്ങള്ക്കു മാത്രം ഉതകുന്ന കെട്ടുകഥകളെയും അന്തമില്ലാത്ത വംശാവലികളെയും ശ്രദ്ധികരുതെന്നും ചിലരോടു ആജ്ഞാപിക്കേണ്ടതിന്നു
4
നീ എഫെസൊസില് താമസിക്കേണം എന്നു ഞാന് മക്കെദൊന്യെക്കു പോകുമ്പോള് അപേക്ഷിച്ചതുപോലെ ഇപ്പോഴും ചെയ്യുന്നു.
5
ആജ്ഞയുടെ ഉദ്ദേശമോശുദ്ധഹൃദയം, നല്ല മനസ്സാക്ഷി, നിര്വ്യാജവിശ്വാസം എന്നിവയാല് ഉളവാകുന്ന സ്നേഹം തന്നേ.
6
ചിലര് ഇവ വിട്ടുമാറി വൃഥാവാദത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞു
7
ധര്മ്മോപദേഷ്ടക്കന്മാരായിരിപ്പാന് ഇച്ഛിക്കുന്നു; തങ്ങള് പറയുന്നതു ഇന്നതു എന്നും സ്ഥാപിക്കുന്നതു ഇന്നതു എന്നും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ലതാനും.
വിഗ്രഹാര്പ്പിതങ്ങളുടെ കാര്യ്യം പറഞ്ഞാലോ നമുക്കെല്ലാവര്ക്കും അറിവു ഉണ്ടു എന്നു നമുക്കു അറിയാം. അറിവു ചീര്പ്പിക്കുന്നു; സ്നേഹമോ ആത്മികവര്ദ്ധന വരുത്തുന്നു.
എനിക്കു പ്രവചനവരം ഉണ്ടായിട്ടു സകല മര്മ്മങ്ങളും സകല ജ്ഞാനവും ഗ്രഹിച്ചാലും മലകളെ നീക്കുവാന് തക്ക വിശ്വാസം ഉണ്ടായാലും സ്നേഹമില്ല എങ്കില് ഞാന് ഏതുമില്ല.
