അവന് എന്നോടുഎന്റെ കൃപ നിനക്കുമതി; എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയില് തികഞ്ഞുവരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. ആകയാല് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്റെമേല് ആവസിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാന് അതിസന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ബലഹീനതകളില് പ്രശംസിക്കും.
ഞങ്ങള് കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു എങ്കില് അതു നിങ്ങളുടെ ആശ്വാസത്തിന്നും രക്ഷെക്കും ആകുന്നു; ഞങ്ങള്ക്കു ആശ്വാസം വരുന്നു എങ്കില് അതു ഞങ്ങള് സഹിക്കുന്ന കഷ്ടങ്ങള് തന്നേ നിങ്ങളും സഹിക്കുന്നതില് നിങ്ങളുടെ ആശ്വാസത്തിന്നായി ഫലിക്കുന്നു.
നമ്മുടെ കര്ത്താവായ യേശുവിന്റെ നാളില് നിങ്ങള് ഞങ്ങള്ക്കു എന്നപോലെ ഞങ്ങള് നിങ്ങള്ക്കും പ്രശംസ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങള് ഞങ്ങളെ ഏറക്കുറെ ഗ്രഹിച്ചതുപോലെ അവസാനത്തോളം ഗ്രഹിക്കും എന്നു ഞാന് ആശിക്കുന്നു.
ഞാന് ഇതു തന്നേ എഴുതിയതു ഞാന് വന്നാല് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കേണ്ടിയവരാല് ദുഃഖം ഉണ്ടാകരുതു എന്നുവെച്ചും എന്റെ സന്തോഷം നിങ്ങള്ക്കു എല്ലാവര്ക്കും സന്തോഷം ആയിരിക്കും എന്നു നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കുറിച്ചു വിശ്വസിച്ചിരിക്കകൊണ്ടും ആകുന്നു.
കുറ്റം വിധിപ്പാനല്ല ഞാന് ഇതു പറയുന്നതു; ഒരുമിച്ചു മരിപ്പാനും ഒരുമിച്ചു ജീവിപ്പാനും നിങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളില് ഇരിക്കുന്നു എന്നു ഞാന് മുമ്പുതന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ.
എന്നാല് നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം എന്ന യാഗം അര്പ്പിക്കുന്ന ശുശ്രൂഷയില് എന്റെ രക്തം ഒഴിക്കേണ്ടിവന്നാലും ഞാന് സന്തോഷിക്കും; നിങ്ങളോടു എല്ലാവരോടുംകൂടെ സന്തോഷിക്കും.
ഇങ്ങനെ ഞങ്ങള് നിങ്ങളെ ഔമനിച്ചുകൊണ്ടു നിങ്ങള്ക്കു ദൈവത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിപ്പാന് മാത്രമല്ല, നിങ്ങള് ഞങ്ങള്ക്കു പ്രിയരാകയാല് ഞങ്ങളുടെ പ്രാണനും കൂടെ വെച്ചുതരുവാന് ഒരുക്കമായിരുന്നു.
ഈ മൂന്നാം പ്രാവശ്യം നിങ്ങളുടെ അടുക്കല് വരുവാന് ഞാന് ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; നിങ്ങള്ക്കു ഭാരമായിത്തീരുകയുമില്ല; നിങ്ങള്ക്കുള്ളതിനെയല്ല നിങ്ങളെത്തന്നേ ഞാന് അന്വേഷിക്കുന്നു; മക്കള് അമ്മയപ്പന്മാര്ക്കല്ല അമ്മയപ്പന്മാര് മക്കള്ക്കായിട്ടല്ലോ ചരതിക്കേണ്ടതു.
അനന്തരം അഹീഥോഫെല് അബ്ശാലോമിനോടു പറഞ്ഞതുഞാന് പന്തീരായിരം പേരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു പുറപ്പെട്ടു ഇന്നു രാത്രി തന്നേ ദാവീദിനെ പിന്തുടരട്ടെ.
2
ക്ഷീണിച്ചും അധൈര്യപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്ന അവനെ ഞാന് ആക്രമിച്ചു ഭ്രമിപ്പിക്കും; അപ്പോള് അവനോടുകൂടെയുള്ള ജനമൊക്കെയും ഔടിപ്പോകും; ഞാന് രാജാവിനെ മാത്രം വെട്ടിക്കളയും.
3
പിന്നെ ഞാന് സകലജനത്തെയും നിന്റെ അടുക്കല് മടക്കിവരുത്തും; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലാവരും മടങ്ങിവരുമ്പോള് സകലജനവും സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കും.
4
ഈ വാക്കു അബ്ശാലോമിന്നും യിസ്രായേല്മൂപ്പന്മാര്ക്കൊക്കെയും വളരെ ബോധിച്ചു.
ഉടനെ രാജാവു നടുങ്ങി പടിപ്പുരമാളികയില് കയറിഎന്റെ മകനേ, അബ്ശാലോമേ, എന്റെ മകനേ, എന്റെ മകനേ, അബ്ശാലോമേ, ഞാന് നിനക്കു പകരം മരിച്ചെങ്കില് കൊള്ളായിരുന്നു; അബ്ശാലോമേ, എന്റെ മകനേ, എന്റെ മകനേ! എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞുംകൊണ്ടു നടന്നു.
ഞങ്ങള് ലോകത്തിന്റെ ചവറുപോലെയും ഇന്നുവരെ സകലത്തിന്റെയും അഴുക്കായും തീര്ന്നിരിക്കുന്നു.
14
നിങ്ങളെ നാണിപ്പിപ്പാനല്ല, എന്റെ പ്രിയ മക്കളോടു എന്നപോലെ ബുദ്ധിപറഞ്ഞുകൊണ്ടു ഇതു എഴുതുന്നു.
15
നിങ്ങള്ക്കു ക്രിസ്തുവില് പതിനായിരം ഗുരുക്കന്മാര് ഉണ്ടെങ്കിലും പിതാക്കന്മാര് ഏറെയില്ല; ക്രിസ്തുയേശുവില് ഞാനല്ലോ നിങ്ങളെ സുവിശേഷത്താല് ജനിപ്പിച്ചതു.
16
ആകയാല് എന്റെ അനുകാരികള് ആകുവിന് എന്നു ഞാന് നിങ്ങളെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.
17
ഇതുനിമിത്തം കര്ത്താവില് വിശ്വസ്തനും എന്റെ പ്രിയ മകനുമായ തിമൊഥെയോസിനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കല് അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാന് എങ്ങും ഏതു സഭയിലും ഉപദേശിക്കുന്നതുപോലെ ക്രിസ്തുവിലുള്ള എന്റെ വഴികള് അവന് നിങ്ങളെ ഔര്പ്പിക്കും.
18
എങ്കിലും ഞാന് നിങ്ങളുടെ അടുക്കല് വരികയില്ല എന്നുവെച്ചുചിലര് ചീര്ത്തിരിക്കുന്നു.