അതുകൊണ്ടു യഹോവയായ കര്ത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നുഇതാ, എന്റെ ദാസന്മാര് ഭക്ഷിക്കും; നിങ്ങളോ വിശന്നിരിക്കും; എന്റെ ദാസന്മാര് പാനംചെയ്യും; നിങ്ങളോ ദാഹിച്ചിരിക്കും; എന്റെ ദാസന്മാര് സന്തോഷിക്കും; നിങ്ങളോ ലജ്ജിച്ചിരിക്കും
ആ കാലത്തു ഒരുത്തന് ഇരുപതു പറയുള്ള കൂമ്പാരത്തിലേക്കു ചെല്ലുമ്പോള് പത്തു മാത്രമേ കാണുകയുള്ളു; ഒരുത്തന് അമ്പതു പാത്രം കോരുവാന് ചക്കാലയില് ചെല്ലുമ്പോള് ഇരുപതു മാത്രമേ കാണുകയുള്ളു.
ഒരുത്തന് തന്റെ പിതൃഭവനത്തിലെ സഹോദരനെ പിടിച്ചുനിനക്കു മേലങ്കിയുണ്ടു; നീ ഞങ്ങളുടെ അധിപതി ആയിരിക്ക; ഈ ശൂന്യ ശിഷ്ടം നിന്റെ കൈവശം ഇരിക്കട്ടെ എന്നു പറയും.
7
അവന് അന്നു കൈ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുവൈദ്യനായിരിപ്പാന് എനിക്കു മനസ്സില്ല; എന്റെ വീട്ടില് ആഹാരവുമില്ല, വസ്ത്രവുമില്ല; എന്നെ ജനത്തിന്നു അധിപതിയാക്കരുതു എന്നു പറയും.
നിന്നില് മൂന്നില് ഒന്നു മഹാമാരികൊണ്ടു മരിക്കും; ക്ഷാമംകൊണ്ടും അവര് നിന്റെ നടുവില് മുടിഞ്ഞുപോകും; മൂന്നില് ഒന്നു നിന്റെ ചുറ്റും വാള് കൊണ്ടു വീഴും; മൂന്നില് ഒന്നു ഞാന് എല്ലാ കാറ്റുകളിലേക്കും ചിതറിച്ചുകളകയും അവരുടെ പിന്നാലെ വാളൂരുകയും ചെയ്യും.
യഹോവ യാഗപീഠത്തിന്നു മീതെ നിലക്കുന്നതു ഞാന് കണ്ടു; അവന് അരുളിച്ചെയ്തതെന്തെന്നാല്ഉത്തരങ്ങള് കുലുങ്ങുമാറു നീ പോതികയെ അടിക്ക; അവ എല്ലാവരുടെയും തലമേല് വീഴുവാന് തക്കവണ്ണം തകര്ത്തു കളക; അവരുടെ സന്തതിയെ ഞാന് വാള് കൊണ്ടു കൊല്ലും; അവരില് ആരും ഔടിപ്പോകയില്ല. അവരില് ആരും വഴുതിപ്പോകയുമില്ല.
2
അവര് പാതാളത്തില് തുരന്നുകടന്നാലും അവിടെനിന്നു എന്റെ കൈ അവരെ പിടിക്കും; അവര് ആകാശത്തിലേക്കു കയറിപ്പോയാലും അവിടെനിന്നു ഞാന് അവരെ ഇറക്കും.
3
അവര് കര്മ്മേലിന്റെ കൊടുമുടിയില് ഒളിച്ചിരുന്നാലും ഞാന് അവരെ തിരഞ്ഞു അവിടെനിന്നു പിടിച്ചുകൊണ്ടുവരും; അവര് എന്റെ ദൃഷ്ടിയില്നിന്നു സമുദ്രത്തിന്റെ അടിയില് മറഞ്ഞിരുന്നാലും ഞാന് അവിടെ സര്പ്പത്തോടു കല്പിച്ചിട്ടു അതു അവരെ കടിക്കും.
4
അവര് ശത്രുക്കളുടെ മുമ്പില് പ്രവാസത്തിലേക്കു പോയാലും ഞാന് അവിടെ വാളിനോടു കല്പിച്ചിട്ടു അതു അവരെ കൊല്ലും. നന്മെക്കായിട്ടല്ല തിന്മെക്കായിട്ടു തന്നേ ഞാന് അവരുടെ മേല് ദൃഷ്ടിവേക്കും.