അപ്പോള് രാജാവു കല്പിച്ചതുജീവനുള്ളതു എന്റെ കുഞ്ഞു, മരിച്ചതു നിന്റെ കുഞ്ഞു എന്നു ഇവള് പറയുന്നു; അങ്ങനെയല്ല, മരിച്ചതു നിന്റെ കുഞ്ഞു, ജീവനുള്ളതു എന്റെ കുഞ്ഞു എന്നു മറ്റേവള് പറയുന്നു.
24
ഒരു വാള് കൊണ്ടുവരുവിന് എന്നു രാജാവു കല്പിച്ചു. അവര് ഒരു വാള് രാജസന്നിധിയില് കൊണ്ടുവന്നു.
25
അപ്പോള് രാജാവുജീവനുള്ള കുഞ്ഞിനെ രണ്ടായി പിളര്ന്നു പാതി ഒരുത്തിക്കും പാതി മറ്റേവള്ക്കും കൊടുപ്പിന് എന്നു കല്പിച്ചു.
26
ഉടനെ ജീവനുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചു ഉള്ളു കത്തുകകൊണ്ടു രാജാവിനോടുഅയ്യോ! എന്റെ തമ്പുരാനേ ജീവനുള്ള കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലരുതേ; അതിനെ അവള്ക്കു കൊടുത്തുകൊള്വിന് എന്നു പറഞ്ഞു. മറ്റേവളോഎനിക്കും വേണ്ടാ, നിനക്കും വേണ്ടാ; അതിനെ പിളര്ക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു.
27
അപ്പോള് രാജാവുജീവനുള്ള കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലരുതു; അവള്ക്കു കൊടുപ്പിന് ; അവള് തന്നേ അതിന്റെ തള്ള എന്നു കല്പിച്ചു.
28
രാജാവു കല്പിച്ച വിധി യിസ്രായേല് ഒക്കെയും കേട്ടു. ന്യായപാലനം ചെയ്വാന് ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം രാജാവിന്റെ ഉള്ളില് ഉണ്ടു എന്നു കണ്ടു അവനെ ഭയപ്പെട്ടു.
അതിവേഗത്തില് ഒന്നും പറയരുതു; ദൈവസന്നിധിയില് ഒരു വാക്കു ഉച്ചരിപ്പാന് നിന്റെ ഹൃദയം ബദ്ധപ്പെടരുതു; ദൈവം സ്വര്ഗ്ഗത്തിലും നീ ഭൂമിയിലും അല്ലോ; ആകയാല് നിന്റെ വാക്കു ചുരുക്കുമായിരിക്കട്ടെ.
നിന്റെ വായ് നിന്റെ ദേഹത്തിന്നു പാപകാരണമാകരുതു; അബദ്ധവശാല് വന്നുപോയി എന്നു നീ ദൂതന്റെ സന്നിധിയില് പറകയും അരുതു; ദൈവം നിന്റെ വാക്കുനിമിത്തം കോപിച്ചു നിന്റെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നതു എന്തിനു?
വിശേഷാല് പരിച്ഛേദനക്കാര് തന്നേ. അവരുടെ വായ് അടെക്കേണ്ടതാകുന്നു. അവര് ദുരാദായം വിചാരിച്ചു അരുതാത്തതു ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടു കുടുംബങ്ങളെ മുഴുവനും മറിച്ചുകളയുന്നു.
നാവും ഒരു തീ തന്നേ; അതു നമ്മുടെ അംഗങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് അനീതിലോകമായി ദേഹത്തെ മുഴുവന് മലിനമാക്കി ജീവചക്രത്തിന്നു തീ കൊളുത്തുകയും നരകത്താല് അതിന്നു തീ പിടിക്കയും ചെയ്യുന്നു.
7
മൃഗം, പക്ഷി, ഇഴജാതി, ജലജന്തു ഈവക എല്ലാം മനുഷ്യജാതിയോടു മരുങ്ങുന്നു, മരുങ്ങിയുമിരിക്കുന്നു.
8
നാവിനെയോ മനുഷ്യക്കാര്ക്കും മരുക്കാവതല്ല; അതു അടങ്ങാത്ത ദോഷം; മരണകരമായ വിഷം നിറഞ്ഞതു.
