ആരംഭത്തിങ്കല് തന്നേ അവസാനവും പൂര്വ്വകാലത്തു തന്നേ മേലാല് സംഭവിപ്പാനുള്ളതും ഞാന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു; എന്റെ ആലോചന നിവൃത്തിയാകും; ഞാന് എന്റെ താല്പര്യമൊക്കെയും അനുഷ്ടിക്കും എന്നു ഞാന് പറയുന്നു.
അവന് പറയുമ്പോള് തന്നേ പ്രകാശമുള്ളോരു മേഘം അവരുടെ മേല് നിഴലിട്ടു; മേഘത്തില് നിന്നുഇവന് എന്റെ പ്രീയ പുത്രന് , ഇവങ്കല് ഞാന് പ്രസാദിക്കുന്നു; ഇവന്നു ചെവികൊടുപ്പിന് എന്നു ഒരു ശബ്ദവും ഉണ്ടായി.
(അതിന്നു ഫിലിപ്പൊസ്നീ പൂര്ണ്ണ ഹൃദയത്തോടെ വിശ്വസിക്കുന്നു എങ്കില് ആകാം എന്നു പറഞ്ഞു. യേശു ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രന് എന്നു ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു അവന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു)
“നീ എന്റെ പുത്രന് ; ഞാന് ഇന്നു നിന്നെ ജനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നും “ഞാന് അവന്നു പിതാവും അവന് എനിക്കു പുത്രനും ആയിരിക്കും” എന്നും ദൂതന്മാരില് ആരോടെങ്കിലും വല്ലപ്പോഴും അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?
ക്രിസ്തുവോ അവന്റെ ഭവനത്തിന്നു അധികാരിയായ പുത്രനായിട്ടു തന്നേ; പ്രത്യാശയുടെ ധൈര്യ്യവും പ്രശംസയും നാം അവസാനത്തോളം മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടാല് നാം തന്നേ അവന്റെ ഭവനം ആകുന്നു.
