ഞാന് നിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്നിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടുപോയി എന്നു ഞാന് എന്റെ പരിഭ്രമത്തില് പറഞ്ഞു. എങ്കിലും ഞാന് നിന്നെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചപ്പോള് എന്റെ യാചനയുടെ ശബ്ദം നീ കേട്ടു.
അനന്തരം ദാവീദ്ഞാന് ഒരു ദിവസം ശൌലിന്റെ കയ്യാല് നശിക്കേയുള്ളു; ഫെലിസ്ത്യരുടെ ദേശത്തിലേക്കു ഔടിപ്പോകയല്ലാതെ എനിക്കു വേറെ നിവൃത്തിയില്ല; ശൌല് അപ്പോള് യിസ്രായേല്ദേശത്തൊക്കെയും എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നതു മതിയാക്കും; ഞാന് അവന്റെ കയ്യില്നിന്നു ഒഴിഞ്ഞുപോകും എന്നു മനസ്സില് നിശ്ചയിച്ചു.
അപ്പോള് അവന് വരുന്ന ആണ്ടില് ഈ സമയമാകുമ്പോഴേക്കു നീ ഒരു മകനെ അണെച്ചുകൊള്ളും എന്നു പറഞ്ഞു. അതിന്നു അവള്അല്ല, ദൈവപുരുഷനായ എന്റെ യജമാനനേ, അടിയനോടു ഭോഷകു പറയരുതേ എന്നു പറഞ്ഞു.
അവ വെള്ളരിത്തോട്ടത്തിലെ തൂണുപോലെയാകുന്നു; അവ സംസാരിക്കുന്നില്ല; അവേക്കു നടപ്പാന് വഹിയായ്കകൊണ്ടു അവയെ ചുമന്നുകൊണ്ടു പോകേണം; അവയെ ഭയപ്പെടരുതു; ഒരു ദോഷവും ചെയ്വാന് അവേക്കു കഴികയില്ല; ഗുണം ചെയ്വാനും അവേക്കു പ്രാപ്തിയില്ല.
“നിന്റെ വാക്കുകളില് നീ നീതീകരിക്കപ്പെടുവാനും, നിന്റെ ന്യായവിസ്താരത്തില് ജയിപ്പാനും” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവം സത്യവാന് , സകല മനുഷ്യരും ഭോഷകു പറയുന്നവര് എന്നേ വരൂ.
